Here we are with a fascinating post about the mountains close to my home town. When I come back home, except visiting friends and relatives, I always try to make a special excursion. Last time it was the magic village of Alleghe with its lake (this post). This time it's the river Art and its ravine in the village of Sant'Antonio in Tortal. I don't even know if I suggest you to go during the winter as I did... because it is enchanting, but also dangerous. We could hear ice-stalactites smashing on the floor inside the canyon, that's why we didn't get in, we just contemplated the majestic view from the outside. Anyway, I know that you can also go inside the canyon, and if you feel to scared to do it by yourself, there is the possibility to get a guided tour. In any case, through the path, there are some signs that explain plants, animals and how this phenomenon of the ravine developed (It may be by a landslide that clogged the original path of the river ). You must leave the car in the village and walk 2km, some points are really steep, so wear comfortable shoes.
My outfit: I was wearing two coats and a giant scarf, because it was very cold. The twist was my hair in a French braid.
Eccoci con un post affascinante delle montagne vicino alla mia città natale. Quando torno a casa, oltre a visitare amici e parenti, cerco sempre di fare un'escursione più particolare. L'ultima volta è stato il magico villaggio di Alleghe con il suo lago (questo post). Questa volta è il fiume Art e le sue gole nel villaggio di Sant'Antonio in Tortal. Non so se suggerirvi di andare durante l'inverno, quando l'ho visitato io... perché è incantevole, ma anche pericoloso. Sentivamo stalattiti di ghiaccio che si schiantavano sul pavimento all'interno del canyon, ecco perché non siamo entrati, abbiamo solo contemplato il maestoso spettacolo dall'esterno. Ad ogni modo, so che ci si può anche addentrare, e se non vi sentite sicuri di farlo da soli, c'è la possibilità di un tour guidato. Attraverso il sentiero, ci sono alcune tabelle esplicative di flora, fauna e di come si è sviluppato questo fenomeno delle forre (potrebbe essere dovuto ad una frana che ha ostruito il percorso originale del fiume). E' necessario lasciare l'auto nel villaggio e camminare per 2 km, in alcuni tratti anche molto ripidi, quindi è meglio portarsi scarpe comode.
Il mio outfit: indossavo due cappotti e una sciarpa gigante, perché faceva molto freddo. L'elemento di particolarità erano i capelli acconciati in una treccia francese.
Εδώ είμαστε με ένα συναρπαστικό post για τα βουνά κοντά στην πόλη μου. Όταν επιστρέφω σπίτι, εκτός από την επίσκεψη φίλων και συγγενών, προσπαθώ πάντα να κάνω μια ιδιαίτερη εκδρομή. Την τελευταία φορά ήταν το μαγικό χωριό του Alleghe με τη λίμνη του (αυτό το post). Αυτή τη φορά είναι το ποτάμι Art και το φαράγγι του στο χωριό Sant'Antonio in Tortal. Δεν ξέρω αν πρέπει να σας προτείνω να πάτε κατά τη διάρκεια του χειμώνα όπως έκανα εγώ... γιατί είναι μαγευτικό, αλλά και επικίνδυνο. Ακούγαμε τους σταλακτίτες πάγου να χτυπούν στο πάτωμα μέσα στο φαράγγι, γι 'αυτό δεν μπήκαμε μέσα, απλά απολαύσαμε τη μαγευτική θέα εξωτερικά. Εν πάση περιπτώσει, είναι δυνατόν να μπείτε στο φαράγγι, αλλά αν φοβάστε να το κάνετε μόνοι σας, υπάρχει η δυνατότητα να έχετε ξεναγό. Στο μονοπάτι υπάρχουν μερικές ταμπέλες που εξηγούν την χλωρίδα, την πανίδα και πώς αναπτύχθηκε αυτό το φαινόμενο του φαραγγιού (Μπορεί να δημιουργήθηκε από μια κατολίσθηση που άλλαξε την αρχική πορεία του ποταμού). Πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο στο χωριό και να περπατήσετε περίπου 2χλμ, κάποια σημεία είναι πολύ κατηφορικά, οπότε καλό είναι να φοράτε άνετα παπούτσια.
Το outfit μου: φορούσα δύο παλτά και ένα γιγάντιο κασκόλ, γιατί έκανε πολύ κρύο. Το ενδιαφέρον ήταν τα μαλλιά μου σε μια γαλλική πλεξούδα.








 
 
 

I don't know if you remember how hard was even to go close to him (this post), and now we cuddle, it is incredible. Argo is an abandoned dog, one day we just found him out of our house. For something like two months we couldn't even touch him, then giving him some love, this is the result. I really wanted to make a post dedicated to him. The pictures came out so well, that I even used two of them to decorate my bedroom, I will show them in another post.
About my outfit: I am super tired to wear my Vans, but they are the only shoes that I can choose due to a problem that I have with my nails, so this time I combined them in a more girlish way with a dress and a fuchsia sweater. I like the result, how about you?!
Non so se vi ricordate quanto fosse difficile persino avvicinarsi a lui (questo post), e ora ci coccoliamo addirittura, è incredibile. Argo è un cane abbandonato, un giorno lo abbiamo trovato fuori da casa nostra. Per qualcosa come due mesi non riuscivamo nemmeno a toccarlo, dopo un po' d'amore, questo è il risultato. Volevo davvero dedicargli un post. Le foto sono venute così bene, che ne ho persino utilizzate due per decorare la mia camera da letto, le mostrerò in un altro post.
Riguardo il mio abbigliamento: sono davvero stanca di indossare le mie Vans, ma sono le uniche scarpe che posso mettere a causa di un problema che ho con le unghie, quindi questa volta le ho abbinate in un modo più femminile con un vestito e un maglione fuxia. A me piace il risultato, e a voi?!
Δεν ξέρω αν θυμάστε πόσο δύσκολο ήταν μόνο να τον πλησιάσω (σε αυτό το post), και τώρα αγκαλιαζόμαστε έτσι, είναι απίστευτο. Ο Άργος είναι ένας εγκαταλελειμμένος σκύλος, μια μέρα τον βρήκαμε έξω από το σπίτι μας. Για δύο μήνες δεν μπορούσαμε ούτε να τον αγγίξουμε, μετά από λίγη αγάπη, αυτό είναι το αποτέλεσμα. Ήθελα πραγματικά να κάνω ένα post αφιερωμένο σε αυτόν. Οι εικόνες βγήκαν τόσο ωραίες, ώστε χρησιμοποίησα δύο από αυτές για να διακοσμήσω την κρεβατοκάμαρά μου, θα τις δείξω σε άλλο post.
Σχετικά με το ντύσιμο μου: Έχω βαρεθεί να φοράω τα Vans μου, αλλά είναι τα μόνα παπούτσια που μπορώ να χρησιμοποιήσω εξαιτίας ενός προβλήματος που έχω με τα νύχια μου, γι 'αυτή τη φορά τα έχω συνδυάσει με πιο ρομαντικό τρόπο, με φόρεμα και Φούξια πουλόβερ. Έμενα αρέσει το αποτέλεσμα, σε εσάς ;!

The second place where you can find snow, really close to Patra, is Mount Panachaikos (one hour drive). It is my third time here, if you wanna check the previous posts click here and here.
I am super happy, because, with the new pick-up, we could actually almost reach the highest point, where there was a lot of snow. It was damn cold and super windy, so the outfit was WARM, that's it! The only element to spice it up a bit was the pop of red.
There is a tradition here in Greece: when you find snow, you make a snowmen on the car wind-shield. I think they do it, because it is rare to find it. And I put my best efforts to make one... that barely make it home, due to the higher temperature that we had in Patra, kind of 18degrees. But before melting it was kinda cute, I made him arms and eyes as well.
Il secondo posto dove si può trovare un pò di neve, molto vicino a Patrasso, è il monte Panachaikos (ad un'ora di auto). È la mia terza volta qui, se volete rivedere i post precedenti cliccate qui e qui.
Sono molto felice, perché, con il nuovo pick-up, abbiamo quasi raggiunto il punto più alto, dove c'era un sacco di neve. Era freddissimo con tantissimo vento, quindi per descrivere il mio outfit direi CALDO, nient'altro! L'unico elemento per ravvivare un po' il tutto è stato il tocco di rosso.
C'è una tradizione qui in Grecia: quando si trova della neve, bisogna fare un pupazzo di neve sul parabrezza dell'auto. Penso che lo facciano, perché è raro trovarla. Ed ho fatto del mio meglio per farne uno... che a malapena è riuscito a tornare a casa, a causa della temperatura più alta che c'era a Patrasso, tipo 18 gradi. Ma prima che si sciogliesse era piuttosto carino, gli avevo fatto anche braccia e occhi.
Το δεύτερο μέρος όπου μπορείτε να βρείτε χιόνι, πολύ κοντά στην Πάτρα, είναι το όρος Παναχαϊκό! (μία ώρα μακριά με το αυτοκίνητο). Είναι η τρίτη μου φορά εδώ, αν θέλετε να ξαναδείτε τα προηγούμενα post κάντε κλικ εδώ και εδώ.
Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί, με το νέο pick-up, μπορούσαμε σχεδόν να φτάσουμε στο υψηλότερο σημείο, όπου υπήρχε πολύ χιόνι. Ήταν παρά πολύ κρύο και είχε πολύ αέρα, οπότε για να περιγράψω το outfit μου θα πω, ΖΕΣΤΌ, και τίποτα άλλο! Το ποιο ενδιαφέρων στοιχείο ήταν το χρώμα κόκκινο.
Υπάρχει μια παράδοση εδώ στην Ελλάδα: όταν βρείτε χιόνι, πρέπει να κάνετε έναν χιονάνθρωπο στο παρμπριζ του αυτοκινήτου. Νομίζω ότι το κάνουν, γιατί είναι σπάνιο να έχει χιόνι! Και έβαλα τα δυνατά  μου για να φτιάξω έναν... που ίσα ίσα έφτασε σπίτι, λόγω της υψηλότερης θερμοκρασίας που είχαμε στην Πάτρα, κάπου γύρω στους 18 βαθμούς. Αλλά πριν λιώσει ήταν κάπως χαριτωμένος, του έκανα μέχρι και χέρια και μάτια!