Since we decided to visit Japan, I could not avoid a stop in Hiroshima, where in the 1945 one of the two atomic bombs exploded. We arrived here by the Shinkansen train Kyoto-Hiroshima after a couple of hours (check day 3 to see how to get the JRPass and travel for free for 7 days). The first thing that we did was visiting the Hiroshima Peace Memorial Museum. It has been one of the strongest experiences that I have ever had. I was feeling so heavy after that tour, but it is so important to remember, and ANYONE should go. For a moment, with the photos, the audioguides and the pieces of clothes and buildings that were found, you can imagine being there with them.
Hiroshima was so hurt that they clearly tried to cover up this wound. Before going, I was expecting to find a big part of the city still destroyed and another new part redeveloped, but it hasn't been like that. If you don't go to the memorial, you cannot understand what happened. They rebuilt everything, except one building in the Memorial park, so that their eyes can forget what they had to deal with. This building didn't collapse, because it was exactly 40 meters next to the hypocentre. And in correspondence of the exact hypocentre, there is a big torch with a flame that never stops.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Da quando abbiamo deciso di visitare il Giappone, non potevo non fare tappa ad Hiroshima, dove nel 1945 esplose una delle due bombe atomiche. Il viaggio da Kyoto è durato un paio d'ore con il treno Shinkansen (date un'occhiata al terzo giorno per vedere come ottenere il JRPass e viaggiare gratis per 7 giorni). La prima cosa che abbiamo fatto è stata visitare il Museo del Memoriale della Pace di Hiroshima. È stata una delle esperienze più forti che io abbia mai vissuto. All'uscita mi sono sentita un nodo alla gola, ma è talmente importante ricordare, che TUTTI dovrebbero andarci. Per un attimo, con le foto, le audioguide e i pezzi di vestiti e di edifici ritrovati, ci si puo' realmente calare nella realta' del tempo.Ad Hiroshima hanno chiaramente cercato di nascondere questa ferita. Prima di partire, mi aspettavo di trovare una grande parte della città ancora distrutta ed un'altra riqualificata, ma non è stato così. Se non si visita il memoriale, non si ha la minima percezione di cosa sia successo. Hanno ricostruito tutto, tranne un unico edificio nel parco commemorativo, in modo che i loro occhi potessero dimenticare cosa era successo. Questo edificio non è crollato, perché era esattamente a 40 metri accanto all'ipocentro. Mentre in corrispondenza dell'ipocentro esatto, c'è una grande torcia con una fiamma perpetua.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Από τότε που αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την Ιαπωνία, έλεγα ότι έπρεπε να κάνω μια στάση στη Χιροσίμα, όπου το 1945 μια από τις δύο ατομικές βόμβες εξερράγη. Φτάσαμε με το τρένο Shinkansen Κιότο-Χιροσίμα μετά από μερικές ώρες (στην 3η ημέρα θα δείτε πώς να πάρετε το JRPass και να ταξιδέψετε δωρεάν για 7 ημέρες). Το πρώτο πράγμα που κάναμε εδώ, ήταν να επισκεφτούμε το Μουσείο Μνημείων Ειρήνης της Χιροσίμα. Ήταν μια από τις πιο δυνατές εμπειρίες της ζωής μου. Όταν βγήκα αισθάνθηκα ένα μεγάλο βάρος, αλλά είναι τόσο σημαντικό να θυμόμαστε και ο καθένας μας θα έπρεπε να πάει. Για μια στιγμή, με τις φωτογραφίες, τα ακουστικά και τα κομμάτια των ρούχων και των κτιρίων που βρέθηκαν, μπορείτε να νιώθετε τόσο κοντά τους.
Η Χιροσίμα ήταν τόσο πληγωμένη που προσπάθησαν σαφώς να καλύψουν αυτή την πληγή. Πριν πάω, περίμενα να βρω ένα μεγάλο μέρος της πόλης ακόμα κατεστραμμένο και ένα άλλο που ανακατασκευάστηκε, αλλά δεν ήταν έτσι πως νόμιζα. Αν δεν πάτε στο μνημείο, δεν μπορείτε να καταλάβετε τι συνέβη. Έχουνε ξαναχτίσει τα πάντα, εκτός από ένα κτίριο στο πάρκο του Memorial, έτσι ώστε τα μάτια τους να μπορέσουν να ξεχάσουν τι αντιμετώπισαν. Το κτίριο αυτό δεν κατέρρευσε, επειδή ήταν ακριβώς 40 μέτρα δίπλα στο υποκέντρο. Κάτω ακριβώς από το υποκέντρο, υπάρχει μια μεγάλη φλόγα πάντα αναμμένη.
Really close to Hiroshima there is a special island that you cannot miss: Itsukushima, or also know as Miyajima island. Again you can use the ferry boat of the JR lines, and travel for free with your JRPass from Miyajimaguchi. During the sail you will spot some oysters cultivations in the sea, and many fishermen that with their boats go to collect them. It is a must to try the oysters of Miyajima. I suggest them with paprika and lemon.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Molto vicino a Hiroshima c'è un'isola speciale da non perdere: Itsukushima, o anche conosciuta come l'isola di Miyajima. Ancora una volta potete prendere il traghetto delle linee JR e viaggiare gratuitamente con il JRPass da Miyajimaguchi. Durante la traversata potete scorgere le coltivazioni di ostriche in mezzo al mare e molti pescatori che con le loro barche vanno a raccoglierle. È d'obbligo provare le ostriche di Miyajima. Le consiglio con paprika e limone.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πολύ κοντά στη Χιροσίμα υπάρχει ένα φανταστικό νησί που δεν μπορείτε να χάσετε: Itsukushima, ή επίσης γνωστό ως το νησί της Miyajima. Και πάλι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ferry boat των γραμμών JR και να ταξιδέψετε δωρεάν με το JRPass από το Miyajimaguchi. Κατά τη διάρκεια του διάπλου θα δείτε μερικές καλλιέργειες στρειδιών στη θάλασσα και πολλούς ψαράδες, που με τα σκάφη τους πηγαίνουν να τα μαζέψουν. Είναι απαραίτητο να δοκιμάσετε τα στρείδια της Miyajima. Τα προτείνω με πάπρικα και λεμόνι.
Another of the biggest attractions, at least for me, were the free deers. I mean, look at my face...
Like in Nara, you can find deers all over the place, just pay attention because they are always hungry, so if you have something to eat, they will come to you, and not in a shy way. I have seen one deer trying to eat a lady's T-shirt. But if you have nothing edible with you, you can gently pet them.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Un'altra delle maggiori attrazioni, almeno per me, sono stati i cervi liberi. Voglio dire, guardate la mia faccia...Come a Nara, trovate cervi dappertutto, fate attenzione pero', perché hanno sempre fame, quindi se avete qualcosa da mangiare, si avvicineranno in maniera...poco timida diciamo... Ho visto un cervo provare a mangiare una maglietta di una signora. Ma se non avete nulla di commestibile addosso, potete accarezzarli delicatamente.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ένα άλλο από τα μεγαλύτερα αξιοθέατα, τουλάχιστον για μένα, ήταν τα ελεύθερα ελάφια. Θέλω να πω, κοιτάξτε το πρόσωπό μου...
Όπως και στη Νάρα, μπορείτε να βρείτε ελάφια παντού, απλά προσέξτε γιατί είναι πάντα πεινασμένα, οπότε αν έχετε τρόφιμα επάνω σας, θα πλησιάσουν πολύ...δυναμικά, ας πούμε. Έχω δει ένα ελάφι που προσπαθούσε να φάει το μπλουζάκι μιας κυρίας! Αλλά αν δεν έχετε κάτι φαγώσιμο μαζί σας, μπορείτε μέχρι και να τα χαϊδέψετε απαλά.
When you get off the ferry boat and you get over the first shock of seeing free deers everywhere, you can walk through the souvenir-street, where I actually bought almost all the souvenirs that I got from Japan. They have really good prices, and you can find every sort of things to buy: from earrings, to keychains, to kimono, to cookies... Speaking of cookies, I am sorry for not having a picture of them, but, give a try to the Momiji Manju, maple shaped cakes, stuffed with any flavours (adorable the one with cheese).
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Quando scendete dal traghetto e superate il primo shock di vedere cervi liberi ovunque, incamminatevi verso la strada dei souvenir, dove ho comprato quasi tutti i souvenir che ho preso dal Giappone. Hanno prezzi davvero buoni e troverete ogni genere di cose da acquistare: da orecchini, a portachiavi, a kimono, a biscotti... Ma parlando di biscotti, mi dispiace non averne delle foto, ma dovete provare i Momiji Manju, tortine a forma di acero, farcite con svariati ripieni (deliziosi quelli al formaggio).
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Όταν κατεβείτε από το ferry boat και ξεπεράσετε το πρώτο σοκ βλέποντας ελεύθερα ελάφια παντού, μπορείτε να περπατήσετε στο δρόμο με τα σουβενίρ, όπου αγόρασα σχεδόν όλα τα σουβενίρ που πήρα από την Ιαπωνία. Έχουν πολύ καλές τιμές και μπορείτε να βρείτε όλα τα είδη: από σκουλαρίκια, μπρελόκ, κιμονό, μπισκότα... Μιλώντας για μπισκότα, λυπάμαι που δεν έχω μια φωτογραφία τους, αλλά πρέπει να δοκιμάστε τα Momiji Manju, κέικ με σχήμα σφεδνάμου, γεμιστά με οποιεσδήποτε γεύσεις (λάτρεψα αυτά με το τυρί).
At the end of the souvenir-street there is the temple area. The biggest attraction is the torii gate in the water, but as you can see I was extra unlucky and they were restoring it. From the ferry boat when all the people spotted it we heard a collective: "Oh nooooo!". Anyway, maybe it is a reason for coming back again. We enjoyed the rest of the area with the shrine, pagoda, and smaller temples.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Alla fine della strada dei souvenir c'è l'area del tempio. L'attrazione più grande è il portale torii nell'acqua, ma come potete notare sono stata super sfortunata perchè lo stavano restaurando. Dal traghetto quando tutti lo hanno visto c'è stato un collettivo: "Oh nooooo!". Comunque, forse è una buona ragione per tornare di nuovo. Abbiamo apprezzato il resto dell'area con il santuario, la pagoda e templi più piccoli.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Στο τέλος του δρόμου με τα σουβενίρ υπάρχει η περιοχή του ναού. Το μεγαλύτερο αξιοθέατο είναι η πύλη torii στο νερό, αλλά όπως μπορείτε να δείτε, ήμουν πολύ άτυχη και την αποκαθιστούσαν. Από το καράβι, όταν όλοι το κατάλαβαν ακούσαμε ένα ομαδικό: "Οχ Οχιιιιιι!". Εν πάση περιπτώσει, ίσως είναι ένας λόγος για να επιστρέψω ξανά. Απολαύσαμε την υπόλοιπη περιοχή με το μεγάλο ναό, την παγόδα και τους μικρότερους ναούς.
As I said in day 4, the typical food of Hiroshima is: Okonomiyaki. You have to stop in one of the restaurants that do it and try it. I can suggest you the place Kurawanka where you can actually see the process to make this dish (omelette, noodles, vegetables, egg + oysters if you want...). You don't even understand that you are waiting, because the process is another experience that you will enjoy watching.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Come ho detto nel quarto giorno, il cibo tipico di Hiroshima è: l'Okonomiyaki. Dovete fermarvi in uno dei ristoranti che lo fanno e provarlo. Posso suggerirvi il ristorante Kurawanka dove potete effettivamente vedere il processo di preparazione di questo piatto (frittata, noodles, verdure, uova + ostriche se volete...). Non vi renderete nemmeno conto che state aspettando, perché la preparazione è un'altra esperienza che vi godrete.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Όπως είπα την 4η ημέρα, το τυπικό φαγητό της Χιροσίμα είναι: το Okonomiyaki. Πρέπει να σταματήσετε σε ένα από τα εστιατόρια που το φτιάχνουν και να το δοκιμάσετε. Μπορώ να σας προτείνω το εστιατόριο Kurawanka όπου μπορείτε πραγματικά να δείτε τη διαδικασία για να φτιάξετε αυτό το πιάτο (ομελέτα, noodles, λαχανικά, αυγό + και στρείδια άμα θέλετε...). Δεν θα καταλάβετε καν ότι περιμένετε, επειδή η διαδικασία είναι μια άλλη εμπειρία που θα απολαύσετε.
